Overzicht

DSD is een ernstige urologische conditie die veelal bij patiënten met letsels aan het ruggenmerg en bij multiple sclerose is waar te nemen. Detrusor-sfincter-dissenergie wordt veroorzaakt door letsels tussen de hersenstam en het onderste deel (sacrale bereik) van het ruggenmerg.

Een beschadiging aan het zenuwstelsel kan tot een falende coördinatie tussen de blaas en de externe urinale sluitspier leiden, zodat deze zich vaak gelijktijdig samentrekken. Op grond hiervan kan de blaas niet meer volledig worden geleegd, hetgeen weer de opbouw van urinedruk bewerkstelligt. DSD is een combinatie van beide factoren, die ernstige schade aan het urinekanaal met levensgevaarlijke consequenties tot gevolg kan hebben.

Voordat we onze medische oplossingen voorstellen, willen wij u op de volgende pagina's voor een beter begrip, een inleiding in de fysiologie van de blaas, de mogelijke oorzaken, symptomen alsmede de uitwerkingen van DSD geven. Als aanvulling hierop stellen wij u onze medische oplossingen voor.

Fysiologie

Wij willen u eerst kort de functie van een gezonde, mannelijke blaas toelichten om vervolgens op de overige pagina's op DSD in te kunnen gaan:
De blaas is middels de urineleider met de nieren verbonden. Hierdoor loopt continu urine in de blaas. Een ventielachtig mechanisme voorkomt hierbij dat de urine weer terug in de urineleider of zelfs in de nieren loopt. De blaasspieren bevinden zich tegen de wand en geeft normaliter bij uitzetting van de blaas via de zenuwen een melding aan de hersenen dat de blaas moet worden geleegd.

Bij het urineren worden de blaasspieren (detrusorspieren) samengetrokken en wordt de blaas samengedrukt. Gelijktijdig krijgt de mannelijke blaassluitspier een signaal van de hersenen. Deze urinale sluitspier (sfincter vesicae externus) bevindt zich bij de man onder de prostaat en omsluit ringvormig de urinebuis. De urine wordt door samentrekking van de sluitspier in de blaas gehouden. Door de bewuste ontspanning van de spier trekt de blaas zich samen, wordt de urinebuis geopend en kan de urine gecontroleerd uit de blaas stromen.

Voorwaarde voor gecontroleerd urineren is dus een functionerende samenwerking tussen spieren, zenuwen en hersenen. Een schade aan het zenuwstelsel kan een falende coördinatie tussen blaas en externe sluitspier bewerkstelligen en daarmee de normale functie van de blaas verstoren.
Voor een beter begrip, vindt u HIER een afbeelding van het mannelijke onderlichaam.

Oorzaken

DSD wordt veroorzaakt door letsels tussen de hersenstam en het onderste deel (sacrale bereik) van het ruggenmerg. Vaak wordt DSD bij patiënten met letsels aan ruggenmerg en multiple sclerose waargenomen, die een zwaar trauma aan uw zenuwstelsel heeft veroorzaakt.

Symptomen & Effecten

Bij DSD ontbreekt de coördinatie tussen de blaas en de externe urinale sluitspier. Dit heeft vaak tot gevolg dat de blaasspieren (detrusspier) samentrekt, waarbij gelijktijdig de externe urinale sluitspier (sfincter vesicae externus) verkrampt en ten slotte gesloten blijft (in plaats van zich te ontspannen en daardoor het urineren mogelijk maakt). De tegenwerkende contracties veroorzaken een gevaarlijke stijging van de blaasdruk, zodat het niet meer mogelijk is om de blaas te legen.
 
Effecten
Zonder behandeling kan DSD grote consequenties hebben:
·        vesicorenale reflux: Hierbij stroomt de urine terug uit de blaas in de
        urineleider of zelfs de nieren. Een vesicorenale reflux kan niet alleen
        infecties van het urinekanaal, maar ook incontinentie veroorzaken.
·        UTI (Urinary Tract Infection): Dit betekent infecties van het bovenste en  
         onderste urinekanaal.
·        hydronefrose: Deze wordt ook als waterzaknier aangeduid, aangezien er
         een zakachtige vergroting van de nieren en de nierbekken (de structuur 
        die urine van de nieren leidt) ontstaat.
·        nierstenen: Bevat de urine een hoog aandeel aan mineralen, kan er
         vorming van nierstenen ontstaan. (Er bestaan enkele theorieën voor het
         ontstaan van nierstenen. Voor vragen kunt u zich het beste wenden tot 
         uw arts.)
·        renale insufficiëntie of renaal falen: Een nierfalen treedt op als de 
         filterfunctie van de nieren wijzigt en deze niet meer in staat zijn om een 
         gezonde lichaamsfunctie te verkrijgen.

Als gevolg van de effecten dient u (bij bevestigde DSD-diagnose) de behandeling en de instructies van uw uroloog zeer serieus te nemen, aangezien deze met grote zorgvuldigheid zal proberen te voorkomen dat een overmatige blaasdruk in het geheel niet zal ontstaan.

Behandeling & bezoek

Als bij u DSD wordt vastgesteld, kunt u voor verschillende behandelmethodes in aanmerking komen:

UroLume® Urethrale Stent
De UroLume® urethrale stent van AMS is op dit moment de "gouden standaard" bij de behandeling van DSD. UroLume is een netslang die de urinebuis open houdt en tijdens een ambulante ingreep in de urinebuis wordt aangebracht. Deze methode bewerkstelligt weliswaar, net als alle behandelmethodes van DSD, een incontinentie, maar heeft het voordeel potentieel omkeerbaar te zijn. Als bijvoorbeeld het letsel aan het ruggenmerg kan worden verholpen, zou de urinale sluitspier nog altijd intact zijn en zou een incontinentie mogelijkerwijze kunnen worden hersteld.

Transurethrale sfincterectomie (TUS)
In het verleden werd DSD voornamelijk middels een transurethrale sfincterectomie behandeld. Dit is een endoscopische procedure en omvat het afsnijden resp. het verwijderen van de externe sluitspier waardoor geen urine meer in de blaas kan achterblijven. Als gevolg hiervan is het permanente gebruik van inlegstukken of katheter nodig om de urine te kunnen controleren. Met de vooruitgang in de behandeling van zenuwproblemen ziet een groot aantal patiënten er van af om deze spier volledig te laten verwijderen – en leeft voor altijd verder met de incontinentie, hoewel de beschadiging aan de zenuwen van uw ruggenmerg mogelijkerwijs kon worden verholpen.

Botulinum-toxine injecties
Een ander behandelalternatief voor DSD zijn injecties van botulinum-toxine injecties in de sluitspier. De toxine verlamt de externe sluitspier en bewerkstelligt daarmee dat de urinebuis blijft geopend, zodat de urine uit het lichaam kan stromen. Aanvankelijk zult u, om een maximaal effect te verkrijgen, drie tot vier afzonderlijke injecties in één week krijgen. Aangezien het effect van de toxine slechts één of twee maanden aanhoudt, moeten de injecties worden herhaald. Op dit moment worden onderzoekingen op het gebied van deze behandelmethodes uitgevoerd.

Katheterisatie
Om de urine te kunnen legen, wordt een dunne slang, katheter genoemd, door de urinebuis in de blaas ingebracht. Deze behandelmethode vereist het regelmatig inbrengen van een nieuwe katheter.

Geneesmiddelen
Spierverslappers zijn wijdverspreide medicijnen ter behandeling van DSD. Enkele van deze medicijnen kunnen u helpen de spieren in de blaas te ontspannen. Andere ontspannen de externe sluitspier opdat de urine uit de blaas kan stromen. De medicijnen kunnen bijwerkingen, zoals traagheid, duizeligheid of hoofdpijn veroorzaken.

Het bezoek bij de arts
Met het oog op mogelijke serieuze consequenties dient u (bij vastgestelde DSD-diagnose) met uw uroloog de voor u juiste behandelmethoden te bespreken. Hij zal u met grote zorgvuldigheid behandelen en proberen te voorkomen dat een overmatige blaasdruk in het geheel niet ontstaat.

Het juiste ziekenhuis vindt u HIER.