Urine-incontinentie

Overzicht

"Aanvankelijk bemerkte ik het urineverlies niet tijdens het tillen, hoesten of niezen. In de loop der tijd werd het echter steeds erger. Nu draag ik overdag maxi-inlegkruisjes en 's nachts incontinentiebroekjes. Ik schaam mijzelf vaak en ben gefrustreerd, ja flink wanhopig zelfs, dat ik geen controle over mijn lichaam meer heb.“*

Urine-incontinentie is de medische term, die de toestand beschrijft als de urinestroom uit het lichaam niet kan worden gecontroleerd. Meestal is de oorzaak hiervan een beschadigde blaassluitspier waardoor de urinebuis niet meer kan worden dichtgeknepen of goed wordt afgesloten. De urine stroomt vervolgens onvrijwillig (druppelgewijs of zelfs vrij) uit de blaas. Enkele vrouwen kunnen het urineverlies tijdens het hoesten, niezen of lichamelijk trainen niet vermijden. Andere merken een krachtige urinedrang, maar redden het niet om op tijd naar het toilet te gaan. Deze aandoening kan tot sociale alsmede hygiënische problemen leiden.

Urine-incontinentie moet ongeacht leeftijd, mate van mobiliteit onder geen beding als "normaal" worden beschouwd en worden verzwegen. Het is niet nodig om u als patiënt geïsoleerd te voelen of/en u af te sluiten van het "alledaagse leven".

U zult verrast zijn hoeveel mensen last hebben van incontinentie:

-   Het aantal geschatte vrouwen met deze aandoening is 51 miljoenwereldwijd.

-    ca. 24% van de vrouwen tussen de leeftijd van 18 en 44 jaar¹,

-    Nagenoeg 23% van de vrouwen boven 60 jaar (in deze leeftijdsgroep worden vrouwen vaker getroffen dan mannen)²,

-     De helft van alle bewoners in een verzorgingstehuis³.

Vandaag de dag bestaan er veel behandelingen, waarmee u uw continentie weer kunt herstellen. De therapiekeuze moet echter altijd individueel geschieden. Om u een beter inzicht in uw mogelijke medische oplossing te kunnen geven, lichten wij u op de volgende pagina's de fysiologie van de blaas, mogelijke oorzaken, symptomen en de gevolgen van de urine-incontinentie toe.
Daarnaast  stellen wij u onze medische oplossingen voor, zoals de minimaal-invasieve MiniArc, het slingsysteem Monarc of de kunstmatige sphincter voor de vrouw en geven u een indruk wat u tijdens uw bezoek aan een arts kunt verwachten.

Wij hopen u hierdoor aan te kunnen moedigen om naar een arts te gaan, opdat dit de eerste stap is op terug te keren naar het normale alledaagse leven!

De juiste arts in uw omgeving vindt u HIER.

*Deze commentaren zijn gebaseerd op aangetoonde ervaringen uit gecontroleerde chatrooms, waarbij patiënten hun ervaringen delen. Ze geven niet de ervaring van een bepaalde patiënt weer en zijn niet kenmerkend voor alle gebruikers.
1. Palmer MH, Fitzgerald S, Berry SJ, Hart. Urinary incontinence in working women: an exploratory study. Women Health. 1999 v. 29(3) p. 67-82.
2. Hampel C, Wienhold D, Benken N, Eggersmann C, Thuroff JW. Definition of overactive bladder and epidemiology of urinary incontinence. Urology 1997 v. 50 (suppl. 6A) p. 4-14.
3. Overview: Urinary Incontinence in Adults, Clinical Practice Guideline Update. Agency for Health Care Policy and Research, Rockville, MD. March 1996. www.ahrq.gov/clinic/uiovervw.htm