Bekkenbodemverzakking / Prolaps

Fysiologie

Alvorens wij op de volgende pagina’s in meer detail op de prolaps ingaan, willen wij u eerst de functie van het gezonde, vrouwelijk vaginale steunsysteem toelichten.

De vagina is een gespierde passage, die verbonden is door spieren en banden met de bekkengordel. Dit netwerk van bindweefselstructuren en bekkenbodemspieren vormt het steunsysteem voor de baarmoeder (uterus), de blaas en, in bepaalde mate, ook voor de endeldarm (rectum). Een operatieve verwijdering van de baarmoeder (hysterectomie) vergroot het de kans op een prolaps. Bij de verwijdering worden vaak ook belangrijke steunbanden verwijderd..

Bij vrouwen kan de prolaps in verschillende vormen optreden, die ook gelijktijdig aanwezig kunnen zijn:

1.      Vaginaverzakking: Dit treedt op als het weefsel niet meer voldoende wordt ondersteund. Hierbij daalt het bovenste deel van de vagina (apex) naar binnen en trekt daarbij de rest van de vagina in het vaginale kanaal of zelfs uit de vagina.

2.      Baarmoedeverzakking (procidentie): Hierbij daalt de baarmoeder, op basis
van ontbrekende ondersteuning door het weefsel in het bekkengebied, tot in de vagina.

3.      Blaasverzakking (cystocele): Dit ontstaat als de wand tussen de blaas en de vagina is verzwakt, zodat de blaas in de vagina zakt of zelfs uitzakt.

4.      Urinebuisprolaps (urethrocele): Bij ontbrekende ondersteuning van de urinebuis (urethra), die de urine in de blaas uit het lichaam afvoert, zakt de urinebuis in de vagina.

5.      Rectumverzakking (rectocele): Hiervan is sprake als de achterste vaginale wand door het inzakken en door de druk van de voorwand van het rectum in de vagina zakt of welft.

6.      Darmbreuk/Dunne darmverzakking (enterocele): Dit treedt op als de dunne darm in de bovenste, achterste vaginale wand welft.

Voor een beter begrip, vindt u HIER een afbeelding van het vrouwelijke onderlichaam.